"Nire ibilbidean aldaketa behar nuen, helmuga berriak bilatzeko"
Denboraldi gogorra izan da aurtengoa Ander Okamika Bengoetxea Burgos Burpellet BH taldeko lekeitiarrarentzat: Euskal Herriko Itzulian eroriko gogorra jasan, eta min hartu zuen belaunean. 2027an Euskaltel-Euskadiren elastiko laranja jantziko du.
Denboraldia ohiko antzera zihoan Ander Okamika Bengoetxea lekeitiarrarentzat, Euskal Herriko Itzulia orduko. Ihesaldietan protagonista izateko asmoz ekin zion etxeko lasterketa nagusiari, baina Galdakaoko etapan, laugarren egunean, eroriko gogorra jasan zuen, eta belaunean min hartu. Ordutik, elastikoan ez du zenbakirik jarri. Hori bai, motibaziorik ez zaio falta bere berezko mailara itzultzeko, tartean, kolore aldaketa: Burgos Burpellet BH taldearen morea Euskaltel Euskadiren laranjagatik ordezkatuko du 2027an.
Ez duzu berehalakoan ahaztuko 2026ko denboraldia, ezta?
Ez. Sasoia gogotsu hasi nuen, baina Euskal Herriko Itzuliko erorikoak urte osoa baldintzatu zidan. Bai fisikoki, bai psikologikoki asko sufritu dut, bereziki, benetako diagnostikoa topatzeko eta helburuak zehazteko unean. Izan ere, medikuek maiatzera arte ez zuten benetako diagnostikoagaz jo. Hilabetez hilabete, aurrera egiten joan naiz, baina gaur-gaurkoz oraindik ez dakit berriro ehuneko ehunean noiz egon ahalko naizen. Duela bost hilabete baino hobeto nago, baina min hartu aurretik baino txarrago.
Minez entrenatzeak gogorra behar du izan, baina alde mentalari buruz zer azpimarratuko zenuke?
Mentalki gogorra izatea, helburuak edukitzea eta itxaropentsu eustea erabat ezinbestekoak dira. Hori bai, ez dut ukatuko txarto pasatu dudanik. Hasieran, kontu errazagoa izango zela uste nuen; maiatzaren bueltan Portugalen lehiara itzultzea pentsatu nuen. Epe hura ekainera luzatu zen gero, Espainiako Txapelketara. Aukera hura ere baztertu egin behar izan nuen. Uda orduko ondorioztatu nuen belaunak berak markatuko zituela denborak eta, hala, lehiara bai ala bai bueltatzea bazter utzi nuen.
“Hasieran, kontu errazagoa izango zela uste nuen; maiatzaren bueltan lehiara itzultzea pentsatu nuen”
Zelan gogoratzen duzu istripua?
Laugarren etapa zen, eta oraindik ihesaldia egin barik zegoen. Bermeotik Bakiorako San Pelaio mendatea jaitsita, txirrindulari batek maniobra arriskutsua egin zuen Bakioko sarrerako biribilgunean, eta zuzenean jo ninduen; nire belaunak bete-betean jo zuen errepide hegaleko espaloia. Errepide eta inguru hori ederto ezagutzen dut, sarri pasatzen bainaiz entrenamendu saioetan, baina tropel barruan egoteak beste 150 ziklistagaz batera joatea esan gura du: dena ez dago norbere eskuetan. Beste baten maniobrak ni eroan ninduen aurretik.
Nolakoa izan da berreskurapen prozesua?
Lehen hilabete eta erdian, ezin izan nuen garapen handirik egin: belaunaren mugikortasuna landu baino ez. Belauneko mugikortasunak segurtasun maila harrapatu zuenean, indarra lantzeari ekin nion; gihar asko atrofiatuta nituen, eta indarra jorratzea ezinbestekoa zen. Uztailean hasi nintzen gutxi gorabehera normal entrenatzen. Saio oso lasaiekin hasi nintzen, eta entrenamenduen bai kalitatea, bai bolumena pixkanaka igotzen joan ziren. Belauna oraindik mugatuta dut, bereziki, saio gogorrak egin ostean. Edozelan ere, bide onetik noa.
Zelako mugez ari zara?
Indarraz, funtsean. Potentziometroagaz lan egiteak, alde horretatik, hanka bakoitzagaz sortzen dugun watt kopurua ikusteko eta bien arteko neurtzeko balio du. Uztailean, adibidez, potentziaren %60 eskumako hankagaz sortzen nuen, eta %40 baino ez ezkerrekoagaz. Hamar aste ingururen ondoren, %55-%45 balantzera iritsi naiz. Prozesu luzea eta oso geldoa izaten ari da, baina apurka-apurka hobetze bidean noala ikusteak, behintzat, hurrengo urterako beharrean segitzeko grin ematen dit.
“Uztailean, potentziaren %60 eskumako hankagaz sortzen nuen, eta %40 baino ez ezkerrekoagaz”
Min hartu zenuenean, baloratu al zenuen taldearen etxeko probara, Burgosko Itzulira, edo Espainiako Vueltara sasoiko iristerik?
Udara bitartean, asmo hori nuen. Edozelan ere, lesioaren eta berreskurapenaren progresioak helburuok argi eta garbi alboratzera eroan ninduen.
Lasterketen denboraldia urtez urte geroz eta luzeagoa da, urria bitartean. Probaren bateko irteeran egon zintezkeela uste al duzu?
Irailean, behintzat, ez. Urriari begira, azken asteotako hobekuntzat kontuan izanda, agian lasterketaren batera iritsi ahalko naiz. Argi dut nire maila fisikoa ez dela gura modukoa izango, baina lesioaren zurrunbiloa atzean uzteko eta berriro txirrindulari sentitzeko gogoa dut. Urriaren ostean, atsedenaldi txiki bat egingo dut, eta jarraian 2027ko denboraldia prestatzeari bete-betean helduko diot.
“Etxeko taldeagaz lehiatzeak pizten didan ilusioaz gain, motibazio berezia sentiarazten dit Mikel Landaren etxerako itzuleran ere egoteak”
2027ak, gainera, aldaketa nabarmenak ekarriko dizkizu.
Bai. Euskaltel-Euskadigaz akordioa lortu dut, eta urte berriagaz kolore berriak jantziko ditut. Etxeko taldeagaz lehiatzeak pizten didan ilusioaz gain, motibazio berezia sentiarazten dit Mikel Landaren etxerako itzuleran ere egoteak. Egungo Euskaltel-Euskadi ez da arestian Frantziako Tourra lehiatzen zuen hura, baina Landaren itzulerak begi asko erakarriko ditu, batez ere Espainiako Vueltan berriki lortutako etapa garaipen historikoaren ondoren.
Lea-Artibaiko ziklista profesional biek, gainera, talde berean bat egingo dute.
Hori ere ezinbesteko arrazoietako bat izan da. Txomin Juaristik eta biok ia egunero entrenatzen dugu elkarregaz, eta orain taldekide izatea oso polita da niretzat. Dagoeneko sei urte egin ditut Burgos Burpellet BH-gaz: nire ibilbidean aldaketa behar nuen, helmuga berriak bilatzeko.
Goizegi al da datorren denboraldirako helburuak zehazteko?
Ondo dakit garrantzitsuena zein izango den: ganoraz osatzea. Erorikoa orduko neukan maila fisikoa lortu behar dut. Horregaz batera, hurrengo urteari egunerokoagaz gozatzea eskatzen diot. Ez da erraza min hartuta dagoen ziklista baten aldeko apustua egitea, eta Euskaltel-Euskadik horixe egin du; konfiantza hori errepidean maila ona erakutsita bueltatu gura diet.
“Vuelta lehikorra egin du Burgos Burpellet BH-k, eta bere gonbidapena guztiz justifikatuta geratu dela uste dut”
Zelan ikusi duzu zeure egungo taldea Espainiako Vueltan?
Maila handia erakutsi du. Burgos Burpellet BH gonbidapen bidez sailkatzen da Vueltara; hortaz, egunero justifikatu behar da gonbidapen hori. Taldekideak jo eta su ibili dira ihesaldietan, batez ere, Sinuhe Fernandez: sarritan ikusten ez den itzaleko lana egin du. Sergio Chumil Vuelta handia egiteko prest zegoen, baina lehen egunetan erori egin zen, eta etxerako bidea hartu behar izan zuen; bere ekarpenagaz, taldearen lasterketa are hobea izango zen. Mario Aparicio etaparik gogorrenetan benetan solido gertu da, eta azken sailkapenean meritu handiko hmalaugarren tokia lortu du. Cesar Maciasek, taldekiderik bizkorrenak, zenbait esprintetan bere buruaren berri eman du. Hala Jesus Herrada, nola Jose Manuel Diaz Gallego mendiko jardunaldietan ihesean ibili dira. Oro har, Vuelta lehikorra egin du Burgos Burpellet BH-k, eta bere gonbidapena guztiz justifikatuta geratu dela uste dut.
